• Beschrijving

Ilse heeft nog zo'n juweeltje. Een Santa Cruz "OOO". Deze prachtige gitaar had veel te verduren gehad. Lang bespeeld zonder slagplaat, waardoor langzaam maar zeker een “Willie Nelson” deuk uit het bovenblad was gekrabd. Om dit te verbergen had een reparateur ooit een veel te grote slagplaat gemaakt van een materiaal een Santa Cruz onwaardig. Gewoon lelijk, ondoorzichtig plastic… Stewmac levert prachtig, semi-transparant “Torteloid” slagplaatmateriaal, ontwikkeld door luthier Mario Proulx. Een mengsel van harsen en diverse kleurextracten maken elke plaat uniek. Het lijkt veel op “vintage” schildpad. Wel duur en moeilijk te verwerken (breekbaar), maar authentiek. De oude slagplaat moest worden vervangen. Eenmaal los bleek de deuk eronder opgevuld met strookjes mahonie(!) en veel, heel veel secondelijm. Na een nachtje slapen maar besloten een inleg te maken. Het oude materiaal moest worden weg gefreesd en uitgestoken, en uiteraard alles 100% vlak. Lastig! Heel veel passen en meten. De slagplaat moest uit het handje worden gesneden en daarna gepolijst. Vervolgens werd de hele gitaar onder handen genomen, en alle littekens, veroorzaakt door jarenlang reizen en podiumgebruik geretoucheerd. Uren van vullen, lakken, schuren en polijsten, frets vlakken en ronden, waarbij ik steeds m’n vader in gedachte hoorde zeggen nadat hij zijn schoenen had gepoetst: ”totdat het glanst als een hondenneus in de maneschijn, jongen…”