Hampe & Berkel Muziek

Zowel Tom als Hans hebben een jarenlange ervaring in het uitvoeren van alle gangbare, maar ook uitzonderlijke reparaties aan strijk- en tokkelinstrumenten. Juist  die ervaring staat garant voor een efficiënte werkwijze . Daardoor kunnen wij de kosten relatief laag houden, terwijl je het instrument niet lang zult hoeven missen...

Gemiddeld ééns per maand hebben we wel een gebroken kop te lijmen.

In eerste instantie leek het een routineklusje. Een van de velen... In de koffer met de snaren er nog op leek het een schone breuk. Na de snaren te hebben verwijderd hield ik plotseling twee delen over met een breuklijn als de oostkant van de Bosplaat. Zelfs het kopplaatje was gebroken. Doordat er veel hout was weg gefreesd voor de halspen moest werkelijk op elk plekje van de breuk lijm komen. Na alles voorzichtig met een penseel te hebben ingelijmd werd de kop weer geplaatst  en hield ik een speling van 2 millimeter breuklijn over. Met een paar tikjes op de kop van de gitaar met een kunststof frethamertje sloot alles weer 100% aan! Daarna was het kwestie van klemmen, schoonmaken, schuren, polijsten, lakken, polijsten, lakken, polijsten en uiteindelijk zie je er geen barst meer van...

Het bovenblad van deze Blueridge gitaar is tegen de punt van een tafel gestoten, en daardoor flink beschadigd...
Al het sparrehout is er nog maar op een, van binnen uit moeilijk bereikbare plaats in elkaar gedrukt.
Op de breuklijnen zijn diverse houtsplinters zichtbaar die niet meer parallel aan de de nerf staan. Allereerst probeert Tom zoveel splinters weer in hun oorspronkelijke richting te plaatsen. De ergst vervormde worden onder het oppervlak van het bovenblad weggesneden met zo'n heerlijk scherp, uit 16 lagen staal bestaand, Japans mesje... Vervolgens neme men een krik... Dit prachtige stukje gereedschap kan op afstand bedient worden en drukt het bovenblad van binnenuit omhoog. Midden op de "krik" zit een klein maar sterk magneetje. Door aan de buitenkant van het bovenblad ook zo'n magneetje te gebruiken weet je precies waar het centrum van de krik zich bevindt. Er wordt net zo lang "droog" geoefend totdat het zeker is dat al het versplinterde hout weer netjes in elkaar past. Met beenderlijm worden de breuken gelijmd, waarna er van sparrehout een dunne, maar relatief grote "patch" wordt gemaakt die de breukvlakken van binnenuit moet verstevigen. Ook deze "patch" wordt met de "krik" geplaatst en geklemd. Na het drogen komt het afwerken... Het bovenblad moet weer een perfect glad oppervlak krijgen. Met behulp van wat secondenlijm worden de oneffenheden in de breuklijnen weggewerkt. Er wordt geschuurd, gepolijst, geschuurd en gepolijst. Uiteindelijk kan met behulp van een airbrush worden geretoucheerd. Het resultaat is een nauwelijks zichtbare, sterke verbinding, zonder enige waarneembare klankvervandering.  

Deze bas is omgevallen in zijn hoes, precies op de kam. Door de kracht van de val is de kam door het bovenblad gedrukt. Vreemd genoeg is de kam in tact gebleven, maar het bovenblad is op drie punten gescheurd, de zangbalk losgebroken, en heezoals later bleek een stuk van het bovenblad losgescheurd. De bas heeft nog enige tijd met volle snaarspanning in de hoes gestaan waardoor het bovenblad enigszins is ingezakt. Na het bovenblad te hebben verwijderd werd de schade pas echt zichtbaar.
Diverse "patches" (-rechthoekige stukjes sparrenhout, welke dwars op de nerf worden verlijmd-) waren nodig om het blad op de breukplaatsen te verstevigen. Door het bovenblad tijdens de verlijming iets te "spannen" kon de oude vorm worden teruggevonden. Uiteindelijk vormde het allemaal weer één geheel en kon er na twee weken weer worden gespeeld...

Deze "relic" strat moest worden omgebouwd tot een slide guitar. Maar wel graag zonder blijvende modificaties. Een 'reversable repair" zeg maar... Een verhoogde topnut en en een verhoogde brug zouden moeten voldoen. Ik besloot tussen de brugplaat en het contragewicht een plaat ebbehout van 3 milimeter te plaatsen. Nauwelijks zichtbaar en zonder verlijming. De schroeven van de brug zouden alles op hun plaats houden. De originele topnut kon met een aangepast beiteltje in één keer in zijn geheel worden verwijderd. Een nieuwe topnut die de snaren zo'n 4 milimeter over de 1e fret tilt werd gemaakt van oud been. Zowel de topnut als de zadels werden op verzoek vlak afgesteld; ze volgen de radius van de toets niet. Deze nieuwe relic werd geleverd met voor dit doel te helder klinkende Wilkinson elementen. Deze werden vervangen door blues DiMarzio's. Een setje 013- 056 maakte het af. Bonnie Raitt zou er jaloers op zijn... 

Deze Eastman mandoline heeft f-gaten en is daardoor binnen moeilijk bereikbaar. Fishman levert een mooi element dat de originele kam in zijn geheel dan wel gedeeltelijk vervangt. Vaak past het zonder veel  modificaties op het onderstuk van de kam. De wens van de klant was dat het element permanent moest worden geïnstalleerd. Alle Eastman mandolines hebben kwalitatief hoogwaardige staartstukken en er werd besloten daar de input te plaatsen. Er werd gekozen voor een universele "strapbutton-jack" (€ 17,50) met een elegant zwarte eindknop.
Eerst wordt de juiste positie van de kam gemarkeerd. Twee onopvallende sneetjes in de lak zorgen hier voor.
Vervolgens wordt een gaatje (2,5mm) door het bovenblad geboord, net groot genoeg om het snoertje door te voeren.
Het gat in het staartstuk alswel in het eindblok van de mandoline wordt met speciale conische ruimers op maat gebracht.  Uiteindelijk bedroegen de inbouwkosten niet meer dan € 45,00